Zoeken

Virtuele tour 23 - Communicatie

Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog werkt men nog met visuele middelen, zoals vlaggen en lichtsignalisatie, maar dat blijkt algauw gevaarlijk en inefficiënt. Telegrafie en telefonie worden heel populair, en tegen het eind van de oorlog gebruikt men ook steeds meer draagbare radiotoestellen. Radio, telefonie, luchtfotografie, codering en afluisterapparatuur kennen een ongeziene vooruitgang. Maar wanneer moderne technieken falen of door omstandigheden niet bruikbaar zijn, valt de legerleiding toch terug op primitieve communicatiemiddelen, zoals lichtsignalisatie, of op dieren, zoals duiven en honden.

Object 1: Heliograaf

De heliograaf is een apparaat om met behulp van spiegels en het zonlicht een lichtsignaal in een gekozen richting te sturen. Het woord 'heliograaf' is afgeleid uit het Grieks en betekent letterlijk 'zonneschrijver'. Tijdens de Eerste wereldoorlog wordt dit apparaat gebruikt om met lichtsignalen boodschappen te versturen in morse. De heliograaf bevat daarom een morsesleutel die de spiegel kantelt. (MMP1917, MZ 01562 en MZ 01563)

hg

Object 2: Communicatiekaart

Deze kaart toont de Duitse communicatielijnen vanuit Beselare, begin 1918. We zien zo goed als alle communicatiemethoden die de Duitsers aan het front gebruiken. Zo wordt er onder andere met lichtsignalen rechtstreeks gecommuniceerd met hoofdkwartieren bij Dadizele, vijf kilometer verder. (MMP1917, MZ 08723)

kaart

Object 3: Capsule voor duivenbericht

Duiven zijn tijdens de Eerste wereldoorlog een belangrijke manier om over een lange afstand, vaak in moeilijke omstandigheden, berichten over te brengen. Dit kokertje is in beide wereldoorlogen gebruikt om boodschappen te verzenden. (MMP1917, MZ 08966)

bk